Η νουβέλα αυτή δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Life και προκάλεσε πολύ θετικά σχόλια, οδηγώντας τελικά στη βράβευση του Χέμινγουεϊ με το Νόμπελ λογοτεχνίας! Το μυθιστόρημα μιλάει για ένα γέρο ψαρά που μόνος και αβοήθητος παλεύει απελπισμένα στον ωκεανό, στα ανοιχτά της Κούβας, με έναν τεράστιο ξιφία. Ένα από τα σπουδαιότερα και σχετικά σύνχρονα βιβλία γεμάτο με σπουδαία φιλοσοφικά νοήματα για τη ζωή και τον αγώνα που απαιτεί. Ένα σπουδαίο βιβλίο σοβαρό που έχει την ικανότητα να επηρεάσει τον τρόπο σκέψης του αναγνώστη, να τον ευχαριστήσει και να τον διδάξει.
Ερμηνίες ( για όσους το έχουν ήδη διαβάσει)
Στην νουβέλα αυτή αντικατοπτρίζεται η σχέση του ανθρώπου με τη φύση και αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα για την ανυπέρβλητη προσπάθεια του ανθρώπου και την διαρκή και καθημερινή πάλη και μόχθο.Ο ψαράς αγωνιά, αγνοεί τις βασικές του αναγκές και καταβάλει υπεράνθρωη προσπάθεια για να πιάσει ένα ψάρι, το πιο όμορφο και μεγάλο που του δόθηκε η ευκαιρία να πιάσει. Ο Χέμινγουει με τις λέξεις του, μεταδίδει όσο καλύτερα γίνεται όλο αυτόν τον αγώνα που κατά προέκταση θυμίζει ολόκληρη τη ζωή. Ο ψαράς ρισκάρει τα πάντα για να πιάσει ένα ψάρι, που θα το εξασφαλίσει χρήματα αλλά και δόξα, και τα καταφέρνει. Όμως δεν τελιώνουν όλα εκεί. Τα σκυλόψαρα, όπως έχουμε δει πολλές φορές να συμαβαίνει στην καθημερινότητά μας, του αρπάζουν το ψάρι που τόσο κόπιασε να πιάσει. Ο ψαράς γίνεται ένα με το αντικείμενο το φόνου του, που δεν ήθελε στα αλήθεια να σκοτώσει, που έμαθε να αγαπά και να λυπάται. Να λυπάται όχι μόνο γιατί το έχασε αλλά γιατί του έκλεψε τη ζωή.
Το παρακάτω βίντεο αποτελεί τη μεταφορά της νουβέλας σε ταινία μικρού μήκους. Χωρίς βέβαια να αποτελεί αντικαταστάτη του βιβλίου, είναι μία πολύ όμορφη δημιουργία.Η εικόνα του βιβλίου αυτού, που εχεί χαρακτεί στο μυαλό μου και πολύ συχνα θυμάμαι είναι τα όνειρα του γέρου. Πάντα ονειρευόταν τα λιοντάρια!
Ερμηνίες ( για όσους το έχουν ήδη διαβάσει)
Στην νουβέλα αυτή αντικατοπτρίζεται η σχέση του ανθρώπου με τη φύση και αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα για την ανυπέρβλητη προσπάθεια του ανθρώπου και την διαρκή και καθημερινή πάλη και μόχθο.Ο ψαράς αγωνιά, αγνοεί τις βασικές του αναγκές και καταβάλει υπεράνθρωη προσπάθεια για να πιάσει ένα ψάρι, το πιο όμορφο και μεγάλο που του δόθηκε η ευκαιρία να πιάσει. Ο Χέμινγουει με τις λέξεις του, μεταδίδει όσο καλύτερα γίνεται όλο αυτόν τον αγώνα που κατά προέκταση θυμίζει ολόκληρη τη ζωή. Ο ψαράς ρισκάρει τα πάντα για να πιάσει ένα ψάρι, που θα το εξασφαλίσει χρήματα αλλά και δόξα, και τα καταφέρνει. Όμως δεν τελιώνουν όλα εκεί. Τα σκυλόψαρα, όπως έχουμε δει πολλές φορές να συμαβαίνει στην καθημερινότητά μας, του αρπάζουν το ψάρι που τόσο κόπιασε να πιάσει. Ο ψαράς γίνεται ένα με το αντικείμενο το φόνου του, που δεν ήθελε στα αλήθεια να σκοτώσει, που έμαθε να αγαπά και να λυπάται. Να λυπάται όχι μόνο γιατί το έχασε αλλά γιατί του έκλεψε τη ζωή.
Το παρακάτω βίντεο αποτελεί τη μεταφορά της νουβέλας σε ταινία μικρού μήκους. Χωρίς βέβαια να αποτελεί αντικαταστάτη του βιβλίου, είναι μία πολύ όμορφη δημιουργία.Η εικόνα του βιβλίου αυτού, που εχεί χαρακτεί στο μυαλό μου και πολύ συχνα θυμάμαι είναι τα όνειρα του γέρου. Πάντα ονειρευόταν τα λιοντάρια!
